Geluksdoctorandus kreeg een beter hart

En toen werd het opeens wekenlang stil op geluksdoctorandus.nl… Ik geloof dat ik jullie als lezers van deze site een verklaring schuldig ben:

Pijn op de borst, die maar niet wilde overgaan
Nu kan ik het weer rustig vertellen, maar het begon met een bezoek aan de spoedeisende hulp. Op een woensdagavond in augustus liep ik het ziekenhuis binnen met een flinke pijn in mijn borst, die maar niet wilde overgaan. Rustig en vriendelijk werd ik van alle kanten gechekt en naar mijn toestand gevraagd. Kunt u de pijn aangeven op een schaal van nul tot twintig? Achttien, zei ik. Ik kreeg een spuitje onder mijn tong, plakkertjes met elektrische metertjes op mijn borst en, vrijwel pijnloos, werd er in een van mijn armen vast een naaldje gestoken voor een infuus. Het gebeurde allemaal heel ontspannen en ik was volledig bij bewustzijn, maar de conclusie was duidelijk: ik had een hartaanval en werd opgenomen op de afdeling ‘hartbewaking’ (een soort ‘intensive care’ voor hartpatiënten).

Zo is het dus om een hartaanval te krijgen
Na het afscheid van mijn broer en schoonzusje, die mij naar het ziekenhuis hadden gebracht, werd ik naar boven gereden en in bed op een eenpersoonskamertje gelegd. Daar versmalde mijn universum zich al snel tot de pijn op mijn borst, een plastic kastje met een medicijn dat was aangesloten op het infuus in mijn arm en een vriendelijke verpleegkundige die de dosering van het medicijn langzaam opvoerde, ondertussen telkens checkend hoe heftig de pijn nu was. Nog steeds hetzelfde, hoor ik mijzelf zeggen. Voorbij een bepaalde stand, waar het vlak tegenaan zat, kon de dosering niet hoger, begreep ik. “Maar dan kunnen we nog wel wat aan de pijn doen”.
Zelfs slapen had in deze toestand geen prioriteit meer. Gelaten bleef ik die nacht op mijn rug liggen in die kamer met de deur open naar de gang, met het kastje dat was verbonden aan het infuus en het terugkerende bezoek van de verpleegkundige; en wachtte af wat er verder kwam.
(Voor wie deze blog vaker gelezen heeft: dit heeft iets te maken met ‘hedonische adaptatie’.)

Fast track operatietraject
Pas drieëntwintig dagen later, op een vrijdagochtend, kwam ik uit het ziekenhuis. Dus ik kan nog een eind verder vertellen. De ziekenhuiswereld is op een bepaalde manier fascinerend, zelfs uit het perspectief van de patiënt. Het hartinfarct ging die nacht over en de schade bleek mee te vallen. Bij nader onderzoek werden er echter twee ernstige vernauwingen in mijn hartslagader ontdekt (die zaten er al langer). Dat maakte een bypassoperatie in een academisch ziekenhuis noodzakelijk.
Na een week wachten volgde dus een open hart operatie. Onder volledige narcose wordt je borstbeen doorgezaagd om bij je hart te komen. Twee uur lang worden je hart en longen door een machine aan de praat gehouden. Kans van slagen van de operatie desondanks 97%. In mijn geval misschien zelfs meer, want ik was relatief jong en in goede conditie.
Na vijf dagen mag je weer terug naar je eigen ziekenhuis en vier dagen later mocht ik… naar huis. Fast track heet dat traject en ik kreeg te horen dat ik het zelfs nog behoorlijk snel had gedaan.

Een merkwaardige lusteloosheid
Maar dat is alweer drie weken geleden en dit is pas de eerste blog. ‘Thuis’ en ‘beter’ zijn in dit geval namelijk twee heel verschillende dingen. Je duizelt als het ware nog lang na van de klap die je door de operatie hebt gehad. Fysiek moet je weer terugkomen. Er zit een ‘ijzerdraadje’ om je borstbeen dat ongeveer zes weken nodig heeft om weer aan elkaar te groeien. In de tusssentijd liever niets tillen. En, hoewel mijn stemming goed is, ervaar ik een merkwaardige lusteloosheid.
Ik ben van plan een bespreking te maken van het boek ‘De mythes van geluk’ van Sonja Lyubomirsky. Het boek lezen lukt nog wel in een aantal etappes, maar de bespreking krijg ik met geen mogelijkheid uit mijn pen. Geluk? Wat is daar voor bijzonders aan? Kun je daar iets over leren dan? Is dat werkelijk belangrijk? Een blog schrijven over geluk? Ik?

Maar allé, het bovenstaande heb ik dan toch geschreven.

Wordt weer vervolgd, zij het voorlopig nog even op onregelmatige tijden.

Dit bericht is geplaatst in Gezondheid, Over de site, Tegenslag met de tags , , . Bookmark de permalink.