Geluk, opvoeding en de moed om voor je zelf op te komen

 

Het is half elf ’s avonds wanneer Anja een telefoontje van haar dochtertje Karin krijgt: “Mam, kun je mij komen ophalen?”, klinkt het met een klein stemmetje. 

Karin was op een pyama partijtje en zou de nacht blijven slapen. Wanneer ze samen in de auto terug naar huis rijden, zegt zij vanaf de achterbank aarzelend: “Het spijt me, mama, maar ik was gewoon niet dapper genoeg. Ik kreeg heimwee. Ik vond het zo moeilijk. Iedereen lag te slapen en ik moest naar de slaapkamer van Marja’s moeder om haar wakker te maken…”

Kun je het je voorstellen wat zich in dat kleine koppetje heeft afgespeeld? Het hele huis ligt al te slapen, en toch…

Eenmaal thuis op het garagepad, wacht Anja nog even met het naar binnen gaan. Ze gaat naast haar dochtertje achterin de auto zitten en zegt: “Karin, ik denk dat vragen wat je nodig hebt een van de dapperste dingen is die je kunt doen.”

Mooi, als een moeder haar kind zoiets kan leren. Zo geven we geluk aan volgende generaties door.

Ontleend aan: Brené Brown, The Gifts of Imperfection. Let Go of Who You Think You’re Supposed to Be and Embrace Who You Are.

Dit bericht is geplaatst in Levenskunst, Opvoeding met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *