De voetballer en het (ontbrekende) voetbalgeluk

Dit is nummer 1 in een serie blogs, waarin ik laat zien dat ‘oog hebben voor geluk’ in alle levensfases en in alle sectoren van de maatschappij van pas komt.

Ze waren duidelijk niet gelukkig, de spelers van het Nederlands elftal, toen ze na drie verloren wedstrijden op Schiphol terugkeerden. Einde Europees Kampioenschap 2012. Wat ging er mis? Was het de voorbereiding, de coach, de selectie, de grote ego’s of iets anders?

Natuurlijk heeft de coach fouten gemaakt. Natuurlijk hebben ze grote ego’s. Alleen… twee jaar geleden speelde dezelfde coach met dezelfde spelers in de finale van het Wereldkampioenschap in Zuid-Afrika. Hadden ze toen kleinere ego’s?

De bal in het doel

Wat gebeurt er met een voetballer als de doelpunten uitblijven?

Rafael van der Vaart geeft het antwoord in NRC Weekend van 23 juni. “Je ziet iets gebeuren in de groep wat er voorheen niet was. Dat voelde ik na de wedstrijd tegen Denemarken.” En nu komt het: “Als je verliest komen bepaalde dingen boven.” Ja, er waren irritaties. “Zolang je wint is het goed. Nu verlies je meteen. Daarna werd alles anders.”

Zolang je wint is het goed… Daarna werd alles anders.

Voetbalgeluk is verslavend. Anders gezegd, succes is verslavend, en niet alleen als je voetballer bent. Het doet je even vergeten dat het leven ook heel anders kan lopen. Maar succes is een batterij die leegloopt. Daarna moet je weer op zoek naar nieuw succes.

De meesten van ons zijn matig succesvol. We hebben al snel door dat het de ene keer meezit en de andere keer tegen. Ergens tijdens het volwassen worden krijg je dat door. Vaak zoeken we dan naar mogelijkheden om ons geluk wat minder van ‘succes alléén’ te laten afhangen.

Maar als je ergens héél goed in bent, zoals een topvoetballer, of beschermd bent opgegroeid, lijkt het of je deze levensles kunt ontwijken. Je kunt hem in elk geval heel lang uitstellen. Totdat er een moment komt, zoals dat van de wedstrijd tegen de Denen in Kharkiv (Oekraïne) op 9 juni 2012.

Dan komen bepaalde dingen boven…

En dan — kun je opeens niet meer voetballen. Want alle ego’s en hun emoties zitten nu de teamgeest in de weg.

Een individuele speler kun je dit niet altijd verwijten. Verslaafd raken aan succes is menselijk, toch? Wie ‘een paar keer balkenende’ als inkomen heeft, hoeft daarom nog niet in staat te zijn z’n eigen gedrag te begrijpen. Dat staat niet in het contract.

Maar een heel team, een hele staf met trainers en psychologen, de hele Nederlandse KNVB-organisatie eromheen… Zit daar niemand tussen die dit mechanisme doorziet?

Alsjeblieft, vertel mij dat er minstens één volwassene bij het Nederlands elftal rondloopt!

Dit bericht is geplaatst in Geestelijke gezondheid met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *